Dlatego, że każdy was częstował Czaczą [miejscowy bimber – przyp. P.O.]?

Nie. [śmiech] Choć piliśmy Czaczę z zastępcą szefa Sztabu Generalnego Gruzji, z przewodniczącym całego okręgu Gori, które rok później zostało zbombardowane. Piliśmy również Czaczę z Polakami i było to niesamowita historia. Byłem w przeogromnym szoku podczas pierwszego stopa w Gruzji. Przed nami zatrzymała się toyota corolla na krakowskich rejestracjach, wysiadł z niej człowiek i mówi do nas po rosyjsku: „wsiadajcie rybiata” . Więc zdziwiony mówię do niego, że widzę polską rejestrację, więc chyba są z Polski, na co facet: „No to zapraszam”. Ładujemy swoje bety do środka, z tyłu siedzą trzy córki, z przodu żona, a w bagażniku leżą trzy krótkie pistolety (w bagażniku). Pan o imieniu Maciej mówi, że przyjeżdża do Gruzji od 12 lat i często przydaje się mieć broń na pokaz. I nagle zaczyna tłumaczyć, że zdecydowanie lepiej jest w Gruzji kupić chińską broń… Zdarza się, że w punktach kontrolnych, gdy policjanci widzą broń, a ma się na nią również pozwolenie, to uważają, że jest to ktoś ważny. Od razu ma  się wolną drogę…

W Afryce też zdarzyło wam się złapać stopa na polskich rejestracjach…

To była bardzo dziwna sytuacja, tym bardziej , że jesteśmy z okolic Szczecina. Stoimy na Saharze Zachodniej, droga powrotna do Polski. Z kilku kilometrów widzimy, że ktoś jedzie, w dodatku ma zapalone światła, a jest środek dnia. W tamtych krajach nie jest to normalne. Kolega Jarek, z którym wtedy byłem, zaczął się śmiać, że to pewnie Polacy. Zatem czekamy. Wiemy, że za 8-10 minut  to auto dojedzie do nas.  Po kilku minutach wstaliśmy, auto niby hamuje, ale przejeżdża. Patrzymy na blachy i nie wierzymy. Z jednej strony PL, z drugiej strony ZS, czyli Szczecin. I nas nie wzięli! Po dwóch minutach łapiemy Marokańczyka i mówimy mu: „Jedź jak najszybciej, bo tam są nasi!”. Facet wciska gaz do dechy i przeganiamy Polaka. Zatrzymaliśmy się na rozstaju, wyciągnęliśmy polską flagę, którą zawsze wozimy na wszelki wypadek i zaczęliśmy mu machać przed szybą. Facet się zatrzymuje i jest w takim szoku, że jedyne, co z siebie wydusił to: „Kurwa! Nie wierzę!”. Okazało się, że jeździ  tą drogą od 15 lat, ponieważ dostarcza auta do Mauretanii i nigdy nie udało mu się spotkać tam Polaków…

Paweł Olszański

Zagorzały zwolennik idei GapYear i zapalony backpacker. Nie ważne gdzie, najważniejsze jest być w drodze.

Teksty autora:

• Jak czynić dobro blogiem podróżniczym?
• Kolejna edycja OFA Przygoda już w czerwcu
• Pojechane podróże według Trzech Żywiołów