Dwa tygodnie w Sajgonie to – zaskakująco – był dla mnie odpoczynek w podróży. Rozleniwiałam się klimatyzacją, własną łazienką i kuchnią, w której mogłam odgrzewać – jakże by inaczej – sajgonki.

Niedługo świat będzie obchodził setną rocznicę rewolucji październikowej. Od tamtego czasu, rewolucja przetoczyła się prawie przez cały świat. W jednych krajach była realną walką z ekstremalnym wyzyskiem, w innych przemieniła się w okrutne dyktatury, które niejednokrotnie dopuszczały się zbrodni ludobójstwa.

Tak jak laotańskie Beerlao bije na głowę wszystkie azjatyckie piwa jakie piliśmy, tak wietnamskie Hanoi nie ma sobie równych wśród indochińskich stolic. Zależy to oczywiście od gustu i nastroju, niemniej jednak czuliśmy się zauroczeni tym miastem przez całe sześć dni, jakie tam spędziliśmy.

Większość turystów przemierza Wietnam autobusem korzystając z tak zwanego biletu open. Pomiędzy Hanoi i Sajgonem autobus zatrzymuje się w najbardziej atrakcyjnych miejscowościach. Podczas naszej podróży po Wietnamie próbowaliśmy również dotrzeć do zakątków poza tym turystycznym traktem.

Od pół roku nie było w Wietnamie trzęsienia ziemi ani rewolucji, nie przetoczyła się też przez kraj fala bankructw, zakładam więc, że ten tekst nie będzie przestarzały. Zresztą, co się przejmuję, to nie ma być praktyczny przewodnik.

Kiedy znaleźliśmy się w południowo-wschodniej Azji, tam gdzie rzeki wiją się wśród dżungli i gdzie nadal pełno zwierząt, czuliśmy się jak łasuchy w cukierni z bonem na 100 złotych. Tyle tu tego, a my mamy tylko półtora miesiąca. Wybierać nie było łatwo. Dziś, kiedy kończymy ten etap podróży, możemy pokusić się o kilka podpowiedzi dla tych z Was, którzy trafią tutaj w poszukiwaniu przygód.

Wchodzę do łazienki, odkręcam kurek, ciepła woda płynie po plecach. Proste – robimy to tysiące razy, tak często, że staje się to czymś naturalnym – ciepła woda po prostu jest w łazience pod prysznicem. W podróży słowo ‘kąpiel’ oznacza coś zupełnie innego.

O ruchu ulicznym w Azji opowiada się mity. We wszystkich mi znanych jest ziarno prawdy. Nie wszystkie są prawdziwe. Nieraz znajduję relacje, z którymi się nie zgadzam. Autorzy ulegli chyba pierwszemu wrażeniu, a to, przyznaję, jest mocne.

W „Samsarze” Tomka Michniewicza jest to co lubimy najbardziej – żarcie w lokalnych jadłodajniach, tanie hotele, autostop i szalona jazda na dachach rzężących autobusów. Fajna rzecz, ale…

Sajgon, który dziś oficjalnie nazywany jest Ho Chi Minh City, to kulturowy i architektoniczny patchwork. Francuska finezja, chińska szczegółowość i wietnamski upór stworzyły miasto, które przyprawia o zawrót głowy.

Ilu ludzi może powiedzieć, że było na Wielkim Murze? Pewnie z miliard, ty durna pało! Ten mur stoi tu od 2,5 tysiąca lat! Ten mur ma ponad 6 tys. km długości! To nie jest południowa ściana Lhotse zimą, palancie! Od redakcji: No tak, Jasiek debiutuje na peronie :)

Z ekipą Los Wiaheros zapraszamy na przechadzkę po Hanoi, stolicy Wietnamu, której ulice kipią, tętnią i pulsują od samego rana do późnych godzin nocnych. Okazuje się, że jest to miasto, które wrze.