W połowie lipca zakończyłam kilkumiesięczny wolontariat w Turcji i postanowiłam pojechać jeszcze dalej na wschód. Wędrując palcem po mapie wpadłam na pomysł, by odwiedzić iracki Kurdystan. I poprowadzić tam warsztaty dla dzieciaków.

Mimo, że Ankara pełni funkcję stolicy Turcji, jest miastem konsekwentnie pomijanym przez podróżnych, którzy zazwyczaj traktują ją tranzytowo. Z pewnością zainteresuje ona jednak osoby ciekawe świata.

Wszystko zaczęło się w Górach Bey na zachodzie kraju, w wielkim obozie nad rzeką Alakir, gdzie zebrało się kilkadziesiąt osób nie zgadzających się na poczynania tureckiego rządu w sprawach środowiska. Tak powstał ruch Anadolyu Vermencegiz!

Anatolia – kraina gdzie wschodzi słońce. Tak starożytni Grecy nazywali region dzisiejszej Turcji, który na naszych oczach przechodzi przez okres transformacji, choć kierunek którym pójdzie jest wielką zagadką nawet dla ludzi w niej mieszkających. Poznajcie ruch Anadolyu Vermencgyz!

Chciałabym na początku oznajmić, że nie wiem skąd wysyłam tę pocztówkę. To znaczy wiem, że z północnej Turcji gdzieś pomiędzy Bolu a Samsunem, ale więcej szczegółów nie znam. Sęk w tym, że ani ja, ani Bartek nie rozumiemy, a tym bardziej nie mówimy po turecku. To nadaje naszej przejażdżce tajemniczości.

AIESEC Polska ma propozycje na najbliższe wakacje. Wolontariat w krajach takich jak Chiny, Indie i Rosja oraz praktyki edukacyjne w Kolumbii, Turcji, Chinach i na Kostaryce. Spieszcie się – rekrutacja trwa do 5 czerwca.

Przeszło rok temu, w kwietniu, rozpoczęła się wędrówka Klapek Kubota w kierunku wschodnim. Plan prosty, a wykonanie finezyjne. Doceniono ich w konkursie Blog Roku 2010. Dla nas wspominają początek podróży – kierunek Turcja. Oczywiście, jak i cała reszta drogi, odbyta autostopem.

Przez pół roku przejechaliśmy 9 krajów i 2 „niby kraje”, oficjalnie nierozpoznawane. Poza tym, że wszystkie położone są wokół Morza Czarnego nie znaleźliśmy wiele, co je łączy. Dzieli za to mnóstwo: etniczne korzenie, religia, zwyczaje, języki.

Spędziliśmy pół roku non-stop razem: mama, tata i Hania. W jednym samochodzie, robiąc pętelkę wokół Morza Czarnego. Wiemy, że o podróżowaniu z małymi dziećmi można mieć różne zdanie. My wierzymy, że posiadanie dziecka tylko poszerza horyzonty, tak samo jak podróże.

Będzie to krótka relacja z podróży odbytej w własnym pokoju. Powtarzając za Marcelem Proustem, że Prawdziwa podróż odkrywcza nie polega na szukaniu nowych lądów, lecz na nowym spojrzeniu, zapraszam tam, gdzie Wschód spotyka się z Zachodem… a Zachód ze Wschodem.

O ruchu ulicznym w Azji opowiada się mity. We wszystkich mi znanych jest ziarno prawdy. Nie wszystkie są prawdziwe. Nieraz znajduję relacje, z którymi się nie zgadzam. Autorzy ulegli chyba pierwszemu wrażeniu, a to, przyznaję, jest mocne.

Policja „dla naszego bezpieczeństwa” nie spuszczała nas z oka. Trochę podłamani, ruszyliśmy na północ w stronę tureckiej granicy. „My Policja. No Problem”. No tak, ale na słowo trudno uwierzyć. Kierowca, z uśmiechem, wyciągnął spod siedzenia… kałasznikowa i zapytał czy wystarczy?