Andrzej Muszyński, dobrze znany naszym czytelnikom podróżnik i reporter, został laureatem konkursu na stypendium twórcze dla młodych reporterów organizowanym przez Fundację im. Ryszarda Kapuścińskiego.

O co najczęściej pytają Irańczycy? Po co Ali trzyma w wersalce kałasznikowa? Jak dołączyć do ekskluzywnego klubu trekingowego i dlaczego studenci z Esfahanu jeżdżą w Góry Zagros? Tego dowiecie się w drugiej części relacji Maksa z samotnej podróży przez Iran.

Jest 8 rano. Wchodzimy do Chaitén od strony portu. Male miasto na południu Chile, domy spowite mgłą, gdzieniegdzie z kominów unosi się dym. Wszędzie głucha cisza. Na jednym z okien napis: „Chaitén nie umrze”.

Przyjacielu, kimkolwiek byś nie był, jeśli będziesz w Syrii, to miejscem, do którego Cię zapraszam, jest Deir Mar Musa. Co tam ja, Ono zaprasza Ciebie!

Sudan Południowy to kraj, w którym turystów po prostu nie ma. Tym ciekawiej się po nim podróżuje. Zapraszamy do najdziwniejszej stolicy – Juby, na afrykański wrestling i butelkę zimnego piwa Łomża.

O tym, że nie każdy nadaje się na backpackera, o wydanej niedawno „Samsarze”, pakowaniu się w ryzykowne sytuacje i fascynacji Azją rozmawiamy z Tomkiem Michniewiczem.

Już prawie tydzień płyniemy Nilem do Juby – stolicy Południowego Sudanu. Wszystko po to, by upamiętnić imię Kazimierza Nowaka – Polaka, który jako pierwszy człowiek na świecie samotnie pokonał Afrykę.

Do dziś na myśl o Manili przychodzą mi słowa takie, jak: bieda, żebracy, hałas, smog. A w tym wszystkim zatopione bogate centra handlowe, hotele i sieć Starbucks Coffee, gdzie uniżony pracownik otwiera przed tobą i zamyka za tobą drzwi.

Pot, brud i śmierdzące ryby. Nieustanne poszukiwanie cienia i wygodnej pozycji umożliwiającej przetrwanie. Jeśli wydaje się wam, że podróżowanie to same przyjemności, zapraszam na barkę z paliwem płynącą w górę Nilu.

Niewielu turystów decyduje się na odwiedziny w tym dzikim, mało poznanym, najsłabiej zaludnionym regionie, gdzie spotkać można słonia, kapać się w licznych wodospadach i podróżować bez końca po czerwonych, pylistych drogach Mondulkiri w Kambodży.

Z australijskiego Perth do Adelajdy jest ponad trzy i pół tysiąca kilometrów. Postanowiliśmy je pokonać w pięć dni. Tempo wydaje się zabójcze. Zwłaszcza dla 25-letniego, sypiącego się już nieco vana.

Do Phnom Penh, stolicy Kambodży dotarłam z sąsiedniej Malezji. Ponieważ Kuala Lumpur, jak również inne, mniej znane regiony Malezji rozleniwiają niespodziewanym w Azji uporządkowaniem, przybycie na tereny byłych Indochin wprowadziło mnie w znane już uczucie niepokoju i niespodzianki.