„Rowerem w stronę Indii”, najnowsza książka Robba Maciąga, miała mieć tytuł „Świat jest pełen dobrych ludzi”. I szkoda, że tak nie zostało. Bo to bardziej o tym jest ta historia, a rower i Indie to tylko preteksty, by o tych dobrych ludziach opowiedzieć.

Kolejna wiadomość z wyprawy Za Horyzont, tym razem od drugiej części ekipy – Miłki i Mikołaja. Kto by się spodziewał, że w Pakistanie można się poczuć jak w Polsce?

Już 12 lipca ruszy rowerowa wyprawa łącząca Kirgistan, Chiny i Pakistan pod jednym szyldem: Za Horyzont. W trzech grupach ekipa 6 przyjaciół zamierza pokonać kirgiski szlak biegnący wzdłuż granicy chińskiej oraz trasę biegnącą przez Chiny do Pakistanu, znaną jako Karakorum Highway.

Celem Alka i Pawła jest dotarcie do Indii drogą lądową, poruszając się tylko i wyłącznie autostopem. Trasa wiedzie przez kraje Bliskiego Wschodu – Iran i Pakistan. A wszystko po to, żeby przyjrzeć się tamtejszym mieszkańcom i dowiedzieć się czym dla nich jest wolność. W wywiadzie chłopaki prezentują ideę całego projektu!

Marcin, Kuba i Wojtek postanowili zdobyć szczyt Purian Sar North w górach Karakorum. Wyprawa obfitowała w wiele przygód: złodzieje z karabinami, rozstroje żołądka i linie lotnicze, które nie dostarczyły sprzętu. Jednak było warto!

W końcu udało nam się wyrwać z Gilgit i udaliśmy się do Skardu. Muszę przyznać, że za bardzo nie chciało nam się tam jechać, po tym jak pogodziłem się z informacją, że trekking pod K2 z naszym budżetem nie jest możliwy, ale jednak być w Pakistanie i choć z daleka K2 nie zobaczyć… nie przystaje.

Po kilku dniach spędzonych w Gilgit wreszcie udało nam się wybrać w góry do miejsca, którym wszyscy podróżnicy tak się zachwycają, czyli do Fairy Meadows i do Base Camp pod Nanga Parbat. Miała to być wycieczka lekka, łatwa i przyjemna, a okazała się sporym sprawdzianem…

Pierwszy raz w naszej podróży cały artykuł poświęcony będzie ciężarówkom. Bo pakistańskie ciężarówki równych sobie na świecie nie maja, stąd zasłużyły na specjalne wyróżnienie.

Wreszcie jedziemy w upragnione góry. Już nie możemy doczekać się kiedy będziemy w Karakorum. Jednak nie wiedzieliśmy, że spełnienie tego marzenia będzie okupione ciężkimi przeżyciami…

Będąc w pakistańskim Lahore, oprócz zwiedzania zabytków, włóczenia się po uliczkach i bogatych doznań kulinarnych, można doświadczyć czegoś bardzo niespotykanego: można zobaczyć wpadających w trans wirujących sufistów i obserwować jak pieniądze lecą z nieba na muzyków kawali.

Pakistan sprawiał nam ból głowy od samego początku – porwany polski inżynier, potem seria zamachów terrorystycznych, egzekucja Polaka, zamknięta granica Iran-Pakistan i w końcu problemy z wizą. Wszystkie głosy rozsądku podpowiadały, żeby tam nie jechać.

- Zabiją cię – krótkie zdanie to odpowiedź na pytanie o cenę biletu z Heratu do stolicy Afganistanu, Kabulu. Autobus jedzie tam tylko jedną trasą. Prowincje, które przecina po drodze, to tereny, gdzie więcej od lokalnej władzy do powiedzenia mają talibowie.