Norweska organizacja turystyczna organizuje konkurs, w którym do zgarnięcia jest 10 000 zł. Adresatami są blogerzy, którzy realizują w trakcie swoich podróży również pasje sportowe – jeżdżą na rowerze, pływają kajakiem, surfuję, nurkują czy skaczą z klifów. Kasę będzie można przeznaczyć na realizację swojej pasji sportowej właśnie w Norwegii.

Chcesz na własnej skórze przekonać się czym jest B.A.S.E? Nic prostszego. Każdego roku pod koniec czerwca w norweskiej miejscowości Voss trwa tydzień sportów ekstremalnych, ściągający miłośników wysokiego poziomu adrenaliny z całego świata.

Bezkresny horyzont, ograniczony tylko gdzieniegdzie pasmami gór, wielkie, „paskudne” piżmowoły uciekające w popłochu, gdy tylko zobaczą na ścieżce człowieka, mozolna wspinaczka po głazach na szczyt Snohetty. Szczyt jednak, jak to zwykle bywa, wynagradza cały trud. A z niego już tak niedaleko ponad chmury… To cały Dovrefjell.

Naszym celem po Przylądku Nordkapp był lodowiec Svartisen w Parku Narodowym Saltfjellet. W dalszym ciągu poruszając się autostopem przemierzaliśmy norweskie mile spotykając najróżniejszych ludzi, którzy raczyli nas swoją życzliwością.

Celem naszej 33-dniowej podróży dookoła Norwegii, oprócz zasmakowania północnego klimatu i poznania kraju, był Przylądek Północny Nordkapp. Zapraszamy na relację z wyprawy.

Zwiedzanie Północnej Europy nie musi być wcale bardzo drogie. W trakcie półtoramiesięcznej wyprawy zwiedziliśmy osiem krajów, przemierzając 11 tys. km i tracąc ponad 6 tys. zł. Wszystko to w towarzystwie małego, niespełna trzyletniego turysty.

RUSS to wieloletnia tradycja, która pozwala wszystkim abiturientom w Norwegii bawić się do upadłego przez trzy tygodnie. Wyróżniają się strojem i cieszą pobłażliwością całego społeczeństwa. Miasto Moss położone 60 km na południowy wschód od Oslo co roku w maju jak inne Norweskie miasta jest także spacyfikowane przez fenomen RUSS.

Nieoczekiwanie zrodził się pomysł by podziwiać Laponię z perspektywy dwóch kółek. Przyjął mimo, że ani ja, ani Paulina nie dysponowałyśmy jednośladem nadającym się na taką podróż, a żadna z nas nigdy wcześniej nie przejechała jednorazowo na rowerze więcej niż 40 km. Ale cóż… chcieć to móc!