Droga z Bulawayo do granicy z RPA zajęła nam niecałe trzy dni. Dla Kazimierza Nowaka, który tę trasę pokonywał w 1934 roku, znów były to ciężkie chwile, głównie z powodu powracających ataków malarii i trudności ze znalezieniem źródeł wody. Nam poszło znacznie lepiej.

Skokiem na bungee, z przewieszonego 110 metrów nad poziomem rzeki mostu granicznego między Zambią i Zimbabwe, rozpoczął się 9. etap sztafety śladami Kazimierza Nowaka. Zapraszamy na pierwszą relację.

Ekipa sztafety Afryka Nowaka dotarła do Kongo, gdzie zapakowali rowery i popłynęli przez Tanganikę w poszukiwaniu poczty w Kalemie, skąd Kazimierz Nowak odbierał listy od ukochanej żony Marysieńki.

Ekipa Afryki Nowaka dotarła do Kibeho, gdzie spotkała się z dzieciakami z ośrodka sióstr Franciszkanek. Nie obyło się bez polskich akcentów – chleba i soli. Dalsza droga prowadziła w kierunku Burundii, na spotkanie z Livingstone’m i Stanley’em.

Uczestnicy sztafety Afryka Nowaka przemierzają już Rwandę. Spotykają tam polskich księży i zakonników, jeżdżą na rowerach z ministrem sportu i kultury, a dzięki pewnemu autografowi w książce Kazimierza Nowaka, udaje im się uniknąć policyjnego aresztowania.

Już prawie tydzień płyniemy Nilem do Juby – stolicy Południowego Sudanu. Wszystko po to, by upamiętnić imię Kazimierza Nowaka – Polaka, który jako pierwszy człowiek na świecie samotnie pokonał Afrykę.

Na przełomie roku 1932 i 1933 Kazimierz Nowak spędził około miesiąca w okolicach Juba. Przemieszczał się pomiędzy trzema misjami, działającymi wówczas w tym rejonie: Juba, Rejaf oraz Torit. Rejony te odwiedziła ekipa projektu Afryka Nowaka.

Poderwałem się przerażony, człowiek w wojskowym mundurze równie zaskoczony widokiem Białego, jak ja Czarnego, przywitał się gestem i rozejrzał po namiocie. Na rękawie katany dostrzegam czerwoną opaskę z napisem SPLA Port Police… a więc Sudan Południowy!