Plemiona, z którymi obcowałam nauczyły mnie, że można żyć szczęśliwie posiadając niewiele, ponieważ nadmierne posiadanie przysłania nam szczęście codzienności. Zapraszam do Nowej Gwinei i na wyspy Vanuatu.

Niczym skóra prehistorycznego potwora, indonezyjska wyspa Jawa pokryta jest niezliczonymi stożkami wulkanicznymi. Większość z nich pozostaje w stanie uśpienia, lecz część zachowuje aktywność, roztaczając wokół groźbę zalania lawą pobliskich miast i wiosek oraz osnucia ich całunem popiołu.

Tym razem nasza trasa prowadziła na południe, ale zanim mieliśmy dotrzeć na pogrzeb, chcieliśmy zahaczyć o pobliską wioskę Lemo pełną urokliwych nagrobków (sama zdaję sobie sprawę, jak to zdanie brzmi, biorąc pod uwagę zachętę turystyczną… Ciągle tylko pogrzeby i nagrobki… Ale z jakiegoś względu to ludzi fascynuje. I mówiąc: ludzie, mam również na myśli siebie).

Tana Toraja leży w południowej części wyspy Sulawesi w Indonezji. Najciekawszą rzeczą, która ściąga tu turystów, są nie wspaniała zabytki, ale… pogrzeby. Żeby na takowy się dostać wystarczy znaleźć lokalnego przewodnika i kupić prezent dla rodziny zmarłego. I o tym Wam właśnie opowiem…

Dajakowie są jednym z najsłynniejszych ludów zamieszkujących Indonezję. Swoją sławę zawdzięczają temu, że zamieszki międzyplemienne rozwiązują z pomocą maczety. Jednak na co dzień jest to pokojowa grupa plemion zamieszkujących indonezyjską część wyspy Borneo, czyli Kalimantan.

Jeśli śledzicie uważnie losy Alicji i Andrzeja to wiecie zapewne, że opuścili już Australię, zaokrętowali się na jacht i łapiąc wiatr w żagle ruszyli w kierunku Indonezji. Pierwszy etap rejsu zakończył się na wyspie Timor. Oto relacja Andrzeja.

Kiedy człowiek wyląduje na lotnisku w Dżakarcie, to może mu się wydawać, że na tej wyspie gęsto zaludnionych miast nie ma miejsca dla piękna przyrody. Okazuje się jednak, że natura upodobała sobie to miejsce, żeby z pomocą wybuchów i walk między płytami tektonicznymi ukształtować niesamowite krajobrazy, czasem wręcz kosmiczne.

„Życie na rikszy” to seria fotografii przedstawiających rikszarzy z Jogyakarty na Jawie. Te wyjątkowe pojazdy – riksze – dla mieszkańców większych miast Jawy stanowią często najpopularniejszy środek transportu.

Przed wylądowaniem w Padang o Indonezji myślałam przez pryzmat terroryzmu, tsunami, wybuchów wulkanów i największego muzułmańskiego kraju na świecie. Wystarczył niespełna miesiąc włóczęgi po indonezyjskiej Sumatrze, by diametralnie zmienić moje wyobrażenie o tym kraju!

Alicja i Andrzej z LosWiaheros postanowili odwiedzić wulkan Bromo – sztandarowy turystyczny punkt programu w trakcie podróży po Indonezji. Wybrali opcję, jaką lubimy najbardziej – zrezygnować z ofert agencji turystycznych i nie dać się wykiwać lokalnym naciągaczkom. Oto relacja.

Niegdyś nazywana Irian Jaya, dziś Papua, zajmuje zachodnią część drugiej co do wielkości wyspy na świecie – leżącej na dalekim zachodnim Pacyfiku Nowej Gwinei. Choć politycznie należy do Indonezji, w praktyce ma więcej wspólnego z sąsiednią Papuą Nową Gwineą.

Są miejsca na Ziemi, do których chce się wracać, są takie, w których chciałoby się zostać na zawsze, a są też takie zakątki świata, z których chciałoby się uciec natychmiast. Zgadnijcie, do której kategorii zaliczamy Dżakartę, stolicę Indonezji?