Dlaczego WARTO pojechać do Iranu? Przeczytajcie drugą część relacji z naszej podróży, którą odbyliśmy w lipcu 2011 roku. Opisuję w niej przygody w trakcie pobytu w Tabrizie.

Gdy przekroczycie granicę Iranu, nie znajdziecie się wcale w piekle. Przekroczycie granicę kraju, którego mieszkańcy są niesamowicie gościnni, i w którym pobyt będzie należał do jednych z najbardziej niezapomnianych chwil waszego życia.

Dopiero w połowie lektury „Demokracji ajatollahów” Hoomana Majda zorientowałem się, że dla czytelnika z Zachodu „demokracja ajatollahów” brzmi jak oksymoron. Jaka demokracja w teokratycznym, totalitarnym państwie?

Rzadko się zdarza by tytuł książki tak perfekcyjnie określał to, o czym ona jest. O sarhat, czyli wędrówkach będących niezłym odlotem. O ziemi, która przestała przypominać samą siebie. O jej mieszkańcach i tym jak zmieniono ich życie. Jest o życiu w Palestynie, które Raja Shedadeh tłumaczy jak nikt inny.

Niedawno informowaliśmy o pojawieniu się na półkach nowej książki o Iranie – Demokracji ajatollahów Hoomana Majda. Dziś mamy do poczytania fragment tej pozycji.

O tym, że Hooman Majd pisze dobre książki już informowaliśmy, gdy ukazała się jego pierwsza książka o Iranie „Ajatollah śmie wątpić”. Tym razem z radością oznajmiamy, że kolejna pozycja jego autorstwa, wydana przez Karakter, trafiła właśnie do księgarń.

Konflikt izraelsko-arabski ma wielorakie podłoże. Etniczne, religijne, terytorialne. Jest jednak jedna płaszczyzna, która zdaje się bardziej łączyć, niż dzielić. Czy kuchnia naprawdę (z)łagodzi obyczaje?

Postawmy sprawę jasno: nie biją. Co więcej, po długich latach zmagań z reżimem tyrana, wojnami zewnętrznymi i konfliktami wewnętrznymi, Kurdowie z północnego Iraku mogą w końcu cieszyć się pokojem.

O co najczęściej pytają Irańczycy? Po co Ali trzyma w wersalce kałasznikowa? Jak dołączyć do ekskluzywnego klubu trekingowego i dlaczego studenci z Esfahanu jeżdżą w Góry Zagros? Tego dowiecie się w drugiej części relacji Maksa z samotnej podróży przez Iran.

Obraz Izraela ujęty w krótkich reportażach. Rok wydania 2006. Jak wiele się zmieniło od tego czasu? Sporo. Wciąż jednak warto sięgnąć po świetny kawał literatury opisujący żywy świat. By nie zmarnować lekcji zrozumienia i budowania wspólnego języka, by nie pozwolić na moralny autyzm.

Oman? Gdzie to? – nieśmiało pytali mnie prawie wszyscy, którym oznajmiałam, że się tam wybieram. Bo Oman to kraj zupełnie u nas nieznany. A szkoda, bo ma wiele do zaoferowania. Wymieniając jedynie wspaniałe pustynie, imponującą architekturę i niezwykle gościnnych mieszkańców, zapraszam na fotograficzną wędrówkę po tym arabskim kraju.

Chciałoby się rozpocząć: Liban jaki jest, każdy widzi. Nie dlatego, że każdy go widzi, bo nawet na Google Earth trudno coś ujrzeć, lecz dlatego, że Liban widzi się po prostu. Ameryki tu nie odkryję, analizy kulturalno-geograficznej nie przeprowadzę, opiszę to, co widziałam.