Jakub Pająk w solnej karawanie przemierzającej Saharę.

- Czy uda się wiernie odtworzyć trasę jaką przejechał Kazimierz Nowak?

- Szczerze w to wątpię, choć z założenia dążymy do jak najwierniejszego odtworzenia jego trasy. Niestety sytuacja geopolityczna we współczesnej Afryce jest diametralnie inna niż za czasów Nowaka. Afryka pocięta jest nowymi granicami, inaczej przebiegają szlaki komunikacyjne, w wielu rejonach grasują dziś bandyci i rebelianci, toczą się otwarte lub utajone konflikty zbrojne, w rękach ludzi jest sporo broni palnej, niektóre tereny są zaminowane… W związku z tym myślę, że nie będzie łatwo powtórzyć trasy Nowaka, a nawet, że nie jest to możliwe w założeniu. Będziemy się starać, lecz czas pokaże na ile nam się to uda.

Nowak w swoich czasach też obierał taką a nie inną trasę między innymi w związku z panującą sytuacją, wtedy konflikty toczyły się w innych rejonach niż dziś. Wydaje mi się, że najważniejsza jest sama idea, choć przyznam, że wierne odtwarzanie nowakowej trasy jest również mocno kuszące.

- Czy ciężko było znaleźć ludzi, którzy wystartują w sztafecie?

- Przyznam, że początkowo podchodziłem sceptycznie do idei 4-osobowych zespołów, tym bardziej, że zwykle podróżuję sam, ewentualnie we dwójkę. Teraz jestem przekonany, że różnorodność ludzi wniesie nieocenione wartości do projektu. Większych trudności w obsadzaniu etapów nie było od samego początku, obecnie, gdy trwa już drugi etap myślę, że każdy z liderów etapowych ma już plik podróżniczych CV, jak przy rozmowie o pracę :)

Na poważnie – chętnych z bogatym bagażem doświadczeń jest wielu i myślę, że nie będziemy mieli problemów z liczebnością ekip, jednakże wciąż jesteśmy otwarci na nowych uczestników.

- Tak jak wspomniałeś – za sobą mamy już pierwszy etap. Jak się udał?

- Minęło już blisko dwa miesiące wyprawy i już za parę dni III etap przejmie pałeczkę. Były to odcinki przez Libię. Na wstępie zmagania z trudnościami wjazdowo-wizowymi do owego dosyć zamkniętego dla turystów kraju, następnie wiele setek kilometrów przez pustynne bezdroża libijskiej Sahary, zamiecie piaskowe z wiatrem w twarz… czyli wiele wysiłku, trudów i serca włożonych przez uczestników w realizację tych etapów, które owocują powodzeniem projektu. Dodam  jeszcze tylko, że chyba najbardziej wzruszającym wydarzeniem z etapów libijskich było napotkanie przez uczestników sztafety staruszka, który pamięta postać Kazimierza Nowaka…

Nie będę zdradzał więcej szczegółów, zapraszam do lektury relacji on-line na stronie AfrykaNowaka.pl. Zaś osobiście zapraszam do śledzenia opowieści z Sudanu i Sudanu Południowego, które zaczną się ukazywać mniej więcej za miesiąc.

- Jakie jeszcze trudności czekają na uczestników?

- Do tego o czym wspomniałem przed chwilą dodać trzeba spory wysiłek fizyczny, przy 30-40 stopniowym upale i ogromnej wilgotności, i wszelkiej maści choroby, które niestety mogą się do człowieka przyplątać. Z drugiej jednak strony z całą pewnością nam będzie o niebo lżej i łatwiej niż Nowakowi: jedziemy w zespołach a nie solo, mamy fantastycznie przygotowane rowery marki Brennabor (tej samej co Nowak przed laty!), filtr do wody i tabletki odkażające, szczepionki i profilaktykę antymalaryczną itd. itp. Damy radę!

Przeczytaj relacje z wyprawy Afryka Nowaka w naszym serwisie: tutaj.

Grzegorz Król

Pod koniec ubiegłego stulecia pojechał lądem z Rzeszowa do Kathmandu. Tak mu zostało. Czasem pstryka zdjęcia, które wrzuca tu: crullu.com

Teksty autora:

• "Taxi. Opowieści z kursów po Kairze". Egipt przez szybę t...
• Robb jedzie dalej. I spotyka dobrych ludzi
• Andrzej Muszyński: pisanie jest dla mnie najważniejsze