Maszynista ma głos

W ramach podsumowania roku 2010 mamy dla Was 10 najczęściej czytanych tekstów, wydartych ze statystyk. W rankingu znalazły się trzy galerie zdjęć z dalekich wypraw, cztery wywiady z podróżnikami i trzy teksty z podróżowaniem związane. W sumie to chyba nieźle – w końcu peron4 jest portalem o podróżach. Przynajmniej tak nam się wydaje.

Będzie o muzyce, bo przecież nie tylko podróżami żyje człowiek. Zwłaszcza, że cały rok musi tyrać w korporacji, żeby sobie te 5 tygodni wyrwać na wczasy w tropikach. Słucha więc w tym czasie różnych rzeczy, coby się nie denerwować zbytnio.

Serdeczne pozdrowienia z Dominikany przesyła nadkonduktor. Tak, my tu na kolei też mamy od czasu do czasu wakacje, jak nas naczelny puści.

Grzegorz Ślepowroński zaginął w lipcu 2010 r., od tamtej pory nie ustają jego poszukiwania. Przyłączamy się. Oto jego zdjęcie i opis tego, gdzie ostatnio był widziany. Parę słów o nim samym. Może akurat Ty, peronowy czytelniku, spotkałeś go, widziałeś lub kojarzysz, co mogło się wtedy stać?

Co to się dzieje! Straszne dyskusje rozgorzały na peronie… A pędzą jako tuwimowska lokomotywa. Więc o tych dyskusjach tym razem będzie.

Macie okazję poczytać dzisiaj na Peronie4 relację z Hongkongu. To takie egzotyczne miejsce. Tajemnicze. Intrygujące. Na tyle, że odnalezienie Hongkongu jest sprawą wagi państwowej. Gdybyście nie wiedzieli, gdzie jest Hongkong, zobaczcie, jak starał się to kiedyś wyjaśnić w sejmie poseł Gadzinowski.

Pamiętasz, jak w dzieciństwie bawiłeś się swoją kolejką i chciałeś zostać maszynistą? Twoim największym marzeniem jest kierowanie ruchem pociągów? A może wolałbyś pobawić się szlabanem – góra, dół, góra, dół? No to mamy coś dla Ciebie!

Mamy statystyki. Tak, coby było wiadomo, kto, co, dlaczego i skąd do nas przyjeżdża. Toteż celem usatysfakcjonowania naszego króla pociągów, cała reszta redakcji siedzi po nocach i notuje. No i czasem takie kwiatki nam się pojawiają, co to uśmiech na ustach wywołują, a czasem i salwy śmiechu. Zebraliśmy je zatem dla was, abyście mogli się pośmiać z nami. Czyli pierwsza porcja tego, co tam wpisujecie u wujka gugla, że was do nas zaprowadza.

Zawsze wydawało mi się, że gap year, z każdym dniem ujmowany w coraz to węższe, bardziej sformalizowane ramy (w końcu są już nawet biura, które mogą wam zorganizować gap year) jest raczej ucieczką od kariery, niż drzwiami do niej.