Marcin Michalski

Ostatnia część „alfabetycznych” przemyśleń z pielgrzymki do Santiago de Compostela. Jak Droga św. Jakuba wpływa na charakter? Jakie wrażenia towarzyszyły autorowi, gdy wreszcie udało się osiągnąć cel wędrówki?

Kolejna część przemyśleń inspirowanych pielgrzymką po Drodze Świętego Jakuba w północno-zachodniej Hiszpanii. Opowieść o tym, czego może nauczyć przejście Camino de Santiago – jednego z najważniejszych chrześcijańskich szlaków pielgrzymkowych.

Zapraszamy do podróży w niezgłębiony świat Camino de Santiago. To, co było nam dane przeżyć w trakcie pielgrzymki, „ubraliśmy” w nieco inny sposób, niż to się zwykle czyni. Naszym celem jest próba uchwycenia myśli, które towarzyszyły nam zarówno przed, w trakcie, jak i po powrocie z Drogi św. Jakuba.

W trzeciej i ostatniej części alfabetu etiopskiego dowiecie się, jak wygląda sytuacja religijna w tym afrykańskim państwie, co się dzieje na ulicach i co oznacza dla Etiopczyków system.

Druga część etiopskiego alfabetu. Czym jest dla Etiopczyków godność i jaki mają stosunek do Jezusa? Na te pytania próbuje na swój sposób odpowiedzieć Marcin Michalski.

Potrzebowałem i wciąż potrzebuję dużo czasu, aby zebrać myśli i w jakiś sposób okiełznać zastaną etiopską rzeczywistość. Nie zamierzam jej porządkować, myślę zresztą że nie jest to możliwe i sensowne. Bohaterami alfabetu będą ludzie, bo kontakty z nimi były najciekawsze.

Samolot opada nad przepiękną plażą w Sao Pedro i ląduje pośród gór. Jesteśmy na Sao Vincente, skąd udamy się na poszukiwanie solnych wulkanów na wyspie Sal. Zapraszamy na trzecią część relacji z Wysp Zielonego Przylądka.

Druga część opowieści z Wysp Zielonego Przylądka. Zdobywamy wulkan Pico de Foga – najwyższy punkt na wyspach, a później przemieszczamy się na Santo Antao.

Sześciogodzinne opóźnienie lotu sprawiło, że znaleźliśmy się na wyspie Santiago w środku nocy. Trudno się mówi – najważniejsze, że właśnie dotarliśmy na Wyspy Zielonego Przylądka.

Nadszedł czas rozstania się z wysokogórską przygodą. Bcharre okazało się być spokojną przystanią. Po serdecznym pożegnaniu z Edmondo idziemy po raz kolejny na miejscową pizzę. Można śmiało powiedzieć, że właściciel wkłada całe serce w proces przygotowania tego smakołyku. Dzięki temu, że istnieją producenci bardzo niedobrej pizzy, można z pełną mocą poczuć smak tutejszego specjału.

Dzień wymknął się spod kontroli. Po tradycyjnej wymianie gestów i pochrząkiwań z Panem Mehanna udaliśmy się w teren. Tego dnia wojsko bardzo pilnie kontrolowało każdy samochód. Trudna misja. Prawdopodobnie otrzymali komunikat o podejrzanym aucie. Spojrzenie wystarcza, by puścić kierowcę dalej. Czasem zdarza się, że trzeba zjechać do gruntownej kontroli.

„Wpisz ile masz pieniędzy, a my podpowiemy, gdzie możesz za nie polecieć”. Jakby nie patrzeć, padło na Turcję, a wyboru dokonała wyszukiwarka internetowa.