Karolina Sypniewska

Plemiona, z którymi obcowałam nauczyły mnie, że można żyć szczęśliwie posiadając niewiele, ponieważ nadmierne posiadanie przysłania nam szczęście codzienności. Zapraszam do Nowej Gwinei i na wyspy Vanuatu.

„Mingalaba!!!”- tego słowa nigdy nie zapomnę. Witano się nim ze mną w każdym zakątku Birmy, pytano skąd pochodzę i dlaczego podróżuję w pojedynkę.

Niegdyś nazywana Irian Jaya, dziś Papua, zajmuje zachodnią część drugiej co do wielkości wyspy na świecie – leżącej na dalekim zachodnim Pacyfiku Nowej Gwinei. Choć politycznie należy do Indonezji, w praktyce ma więcej wspólnego z sąsiednią Papuą Nową Gwineą.

Archipelag Andamanów i Nikobarów przyciąga dziś coraz więcej turystów spragnionych nie tylko rajskich plaż i krystalicznie czystego morza, ale również kontaktu z mroczną historią tropikalnych wysp i ich rdzennymi mieszkańcami, którzy żyją w całkowitym odosobnieniu od reszty świata.

Wyjazd do Korei Południowej był całkowicie spontaniczny. Szkic trasy planowanej jeszcze w Polsce nie uwzględniał tego kraju jednakże wolność i niezależność w indywidualnym podróżowaniu daje możliwość szybkiej zmiany tych planów.

Z drewnianym kijkiem otrzymanym od Pani Sherpa, w zwykłych adidasach, jeansach i bez specjalnych przygotowań. Samodzielnie, przez 16 dni eksplorując wysokie Himalaje, wspinałam się na 5550 m n.p.m., aby zachwycić się jedną z najpiękniejszych panoram Mount Everest.

Zobaczyć Australię było od zawsze moim marzeniem. Po ponad siedmiu miesiącach ‘backpackowania’ lądem z Polski przez wschodnią Europę i dziką Azję udało mi się dotrzeć na dalekie antypody, gdzie poznawałam słodkie życie studenta w słonecznym stanie Queensland.