Ewa Serwicka

Gdzie można spotkać wczasowicza? Jakimi środkami transportu przemieszcza się backpacker? Czym żywi się podróżnik? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedź w katalogu typów podróżujących osób.

Majorka kojarzyła mi się kiedyś z jedną wielką imprezą (i hiciorem zespołu Loft – kto pamięta? Maaallorca… Extasy and motion, ooo…), a potem z zamorską kolonią niemiecką. Słyszałam o jakichś ładnych miejscach, ale ogólnie spisałam ją na straty. Do czasu, aż przyjechałam tu zimą.

Kto z nas nie czyta w podróży? Znam takie osoby, które na co dzień nie przepadają za czytaniem książek, ale w podróży po prostu są takie momenty, że chociażby z nudów sięgają po jakieś czytadło. Inni z kolei pochłaniają książki w ilościach ogromnych. Tylko jak czytać? Na papierze, czy elektronicznie?

Czas jest fascynujący… Kiedy chcemy cieszyć się jakąś chwilą – płynie jak szalony. Kiedy znowu czekamy na brudnym dworcu na spóźniający się pociąg – on z kolei pełznie wolno jak stary żółw. Czas w różnych miejscach na świecie jest inny i inaczej się go odczuwa. Macie czas? To przeczytajcie!

Jeśli ktoś ma ochotę zobaczyć nieznaną, tajemniczą, nieodkrytą Birmę, to radzę się pospieszyć. Pakować walizki już w tej chwili. Bo Birmę przemierzać zaczęła właśnie armia zamożnych odkrywców-emerytów.

Wolontariat w Afryce robi ostatnio furorę w wyszukiwarce. I to w bardzo różnych formach. I tak, dla tych, którzy nie lubią nic robić na szybko, mamy wolnotariat, a dla lubiących sztukę – wolontariart. Jest też coś dla amatorów języków obcych, czyli volentariat. A co poza tym we frazach piszczy?

Kilka dni temu premierę miała druga książka Tomka Michniewicza „Gorączka”. Rozmawiamy z autorem o skarbach, tajemnicach i niebezpiecznych sytuacjach.

Cisza, która panuje w Prypeci, mącona jest jedynie od czasu do czasu. A to z jakiegoś okna z hukiem wypadnie szyba, innym razem złomiarze brzdękną metalem, czasem słychać szepty osób odwiedzających miasto i pikanie dozymetrów. Prypeć popada w ruinę, a teren opanowuje z powrotem dzika przyroda. Opuszczone miasto sprawia dość przygnębiające wrażenie.

Po powrocie z delegacji z Bułgarii nadkonduktor wybłagał urlop u naczelnego i ruszył na podbój Ukrainy. Tym razem w kierunku elektrowni jądrowej Czarnobyl i okolic. Przesyła zatem radioaktywną pocztówkę…

Pełny tytuł dzisiejszego wpisu powinien brzmieć 7 faktów o bułgarskiej rakii, które wypadałoby, żebyś znał, zanim zaczniesz ją pić, ale trochę za długi by był. Bo owszem, rakiję można wypić ot tak sobie, ale z szacunku dla kultury warto dowiedzieć się czegoś o trunku, zanim wychylimy szklanicę.

Zrób frazy z gugla – zagadał do mnie słowem pisanym naczelny. Ale frazy to raz na dwa miesiące przeglądam – odrzekłam, będąc przekonana, ze będę mogła poczytać książkę, a nie grzebać w statystykach. Właśnie minęły – odparł naczelny i cóż, po sprawdzeniu faktów nie dało się z nim nie zgodzić. Czy też macie wrażenie, że czas zasuwa jak mały motorek?

Jako, że dzięki naszym wspaniałym autorom i równie świetnym czytelnikom stajemy się coraz bardziej popularni (na przykład naczelny w swoim mieście już autografy rozdaje, a rewident taboru kolejowego musi się kryć przed paparazzi umawiając się na tajemne schadzki z jednym z peronowych autorów), dostajemy też coraz więcej próśb o to, by Peron4 objął patronatem jakąś wyprawę lub wydarzenie. Fajnie, co? :)
Niestety, od czasu do czasu zdarza się, że cała redakcja widząc maila wybałusza oczy zastanawiając się, o co piszącemu chodzi. I czy to piszący prosi nas o patronat, czy też …